மனதைத் தொட்ட மரணம்

 மனதைத் தொட்ட மரணம்

ஒரு மாலைப் பொழுது, கருவந்தியா பணித்தளத்தின் சிசு கல்யாண் கேந்திரா என்னும் குழந்தைகள் பராமரிப்பு இல்லத்தில், ஒரு சிறுமி சுகவீனமாயிருப்பதை அறிந்து அங்கு விரைந்து சென்றேன். அதுவரை நன்றாக விiளாடிக்கொண்டும் மற்றும் சக நண்பிகளோடு பேசிக்கொண்டும் இருந்த சிறுமிக்கு, உணவு அருந்தும் வேளையின்போது திடீரென உடல் நலம் பாதிக்கப்பட்டுவிட்டதை அங்குள்ள ஊழியர்கள் சொல்லக் கேட்டறிந்தேன். சிகிச்சைக்காக சிக்காரியா பணித்தளத்திலிருக்கும் ஜெம்ஸ் மருத்துவமனைக்கு உடனே அச்சிறுமியைக் கொண்டுசென்றாகவேண்டும் என்ற அவசரத்தில், தொழிற்பயிற்சி மையத்தின் ஜீப்-ல் சிறுமியை ஏற்றியவாறு, சிக்காரியாவை நோக்கி விரைந்து ஓட்டிவந்தேன். ஆனால், பிரதான சாலையோ வாகனங்களால் ஸ்தம்பித்துக் கிடந்தது. என்ன செய்வதென்று அறியாதவனாக, சிறுமியின் உயிரை எப்படியாகிலும் காப்பாற்றிவிடவேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு, சாலையை விட்டு வாகனத்தைக் கீழேயிருக்கும் மண் பாதையில் இறக்கி ஓட்டியவனாக, ஒருவழியாக இரவு சுமார் 8 மணிக்கு சிக்காரியா ஜெம்ஸ் மருத்துவமனைக்கு வந்து சேர்ந்தேன். சிகிக்சை தொடங்கியது, சாப்பாட்டு நேரத்தில், சக தோழிகளுடன் பேசிக்கொண்டே உணவருந்தியதால், உணவின் பெரும் பங்கு மூச்சுக் குழல் வழியாக உள்ளே சென்று அடைத்துக்கொண்டது என்பதை சிகிச்சையின்போது புரிந்துகொண்டேன் நான். 

இரவு சுமார் 9 மணி, அவசர அவசரமாக, டெஹ்ரி ஆன் சோன்-க்குச் சென்று, மருந்து ஒன்றினை வாங்கிவரும்படியாக மருத்துவர் என்னைக் கேட்டுக்கொண்டபோது, துணைக்கென்று யாரையாவது கூட்டிச் செல்லலாம் என்ற எண்ணத்துடன், மருத்துவமனைக்குப் பின்புறத்திலிருந்த வாலிபர்கள் தங்கும் பகுதிக்குச் சென்று, சகோ. ஜாண் என்ற சகோதரனின் அறைக் கதவைத் தட்டினேன். தூக்கத்திலிருந்து எழுந்து, கதவைத் திறந்து என்ன? என்று கேட்டார் என்னிடத்தில். டெஹ்ரி ஆன் சோன் வரைச் செல்லவேண்டும், கருவந்தியா இல்லத்திலிருந்த ஒரு சிறுமிக்கு உடல் நிலை சரியில்லை, இங்கே ஜெம்ஸ் மருத்துவமனையில் அனுமதித்திருக்கின்றோம் என்றேன் நான். அவரோ, தூக்கமாக இருக்கிறது, நீங்கள் போய்வாருங்கள் என்று எனக்கு விடைகொடுத்தனுப்பினார். பரிதாபத்துடன் அவரை விட்டுப் பிரிந்து சென்று, தனியாக வாகனத்தை ஓட்டிக்கொண்டு டெஹ்ரி ஆன் சோன் சென்று மருந்தினை வாங்கிக்கொண்டு மருத்துவமனைக்கு வந்து சேர்ந்தேன். சிறுமியின் அருகிலேயே நின்றுகொண்டு சிகிச்சையைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்தேன், என்றாலும் சிகிச்சை பலனின்று அவளது மரணத்தைத்தான் கண்ணால் காண நேரிட்டது. மறுநாள் சிக்காரியாவில் நடைபெற்ற அடக்க ஆராதனையில், அவளது உடல் வைக்கப்பட்டிருந்த வாகனத்தையும் கல்லறைத் தோட்டத்திற்கு நானே ஓட்டிக்கொண்டு சென்றேன். இறுக்கமான மனதுடன், கல்லறையில் அச்சிறுமியை வைத்துவிட்டு கருவந்தியா திரும்பினேன்.